Negen uur vanochtend. Ik loop slaperig naar de badkamer. Ik duw de deur open. Een even slaperig, maar bloedmooi zestienjarig meisje staat pal voor me, schaars gekleed in een hemdje en onderbroek. Ze giechelt, zoals alle bloedmooie zestienjarige meisjes dat doen. Ik verontschuldig me mompelend en doe de deur weer dicht.
Half elf. Zoon M. komt de keuken binnen. Hij grijnst naar me, maar zegt niks. Hij maakt een ontbijt klaar: twee geroosterde boterhammetjes, twee koffie, twee kiwi's. Even later paradeert hij langs me met het dienblad, terug naar zijn kamer. Stille triomf.
Moederdag?
Ik grinnik.
Moederdag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten